[Unicode]

စပါးလင်လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ မုန့်ဟင်းခါးကို သတိရမိကြပါတယ်။ စပါးလင်ကို အဓိက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် အနေနဲ့ သုံးကြပါတယ်။ စပါးလင်မှာ နှစ်မျိုးရှိပြီး မြက်ပင် အမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ စပါးလင်ကို အခုအခါ ဆေးဝါးအဖြစ်နဲ့လည်း ထုတ်လုပ်နေတာတွေ တွေ့လာရပါတယ်။

Lemongrass

စပါးလင်ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကတော့ အိန္ဒိယလို့ ဆိုရမှာ ဖြစ်ပြီး အခုအခါမှာတော့ အာရှတိုက်အနှံ့အပြားမှာ တွေ့နေရပါပြီ။ စပါးလင်ရဲ့ ပင်စည်ကို ဟင်းချို၊ အသားဟင်းတွေမှာ မွှေးကြိုင်စေဖို့ ထည့်ဝင်တဲ့ အစားအစာ အဖြစ် အသုံးပြုပေမယ့် အနောက်နိုင်ငံတွေမှာတော့ လက်ဖက်ရည်နဲ့ တွဲသောက်လေ့ ရှိသလို ဖျော်ရည်တောင် လုပ်သောက်ကြပါတယ်။ စပါးရဲ့ မွှေးကြိုင်တဲ့ အနံ့ဟာ လူတွေကို အစာ စားချင်စိတ် ဖြစ်စေဖို့ ကူညီပေးပါတယ်။

စပါးလင်မှာ စီထရစ်ဓာတ် ပါဝင်မှု များပြီး ဗီတာမင်အေလည်း ပေါများစွာ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဗီတာမင် စီ၊ ဖော့လိစ်အက်ဆစ်၊ မက်ကနီဆီယမ်၊ ဇင့်၊ ကော့ပါး၊ သံဓာတ်၊ ပိုတက်ဆီယမ်၊ ဖော့ဖရိပ်၊ ကယ်လ်ဆီယမ်၊ မက်ကနိနဲ့ ဗီတာမင် ဘီတို့လည်း ပါဝင်ပါတယ်။ စပါးလင်မှာ ရှိတဲ့ မွှေးပျံ့တဲ့ ရနံ့ကြောင့် အဆီထုတ်ပြီး ဆပ်ပြာ၊ ရေမွှေးတု့ိပါ ထုတ်ကြပါတယ်။ စပါးလင်ရဲ့အဆီဟာ သွေးကို လည်ပတ်စေပြီး လေကြေစေပါတယ်။

စပါးလင်အဆီကို ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အစာအိမ်နာခြင်း၊ အဆစ်အမြစ် ကိုက်ခဲခြင်း၊ အကြောတက်ခြင်းတို့မှာ အနံ့ရူပေးရင် ဖြစ်ဖြစ် ခပ်ပါးပါး လိမ်းပေးရင်ဖြစ်ဖြစ် သက်သာစေပါတယ်။ စပါးလင်ဟာ အစာအိမ်နဲ့ အူအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးတဲ့ အပင်တစ်မျိုးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းလိုလို ဖြစ်တတ်တဲ့ ဝမ်းနာခြင်း၊ ဝမ်းပွခြင်းနဲ့ လေပွခြင်းတို့ကို မဖြစ်အောင် တားဆီးပေးပါတယ်။ စပါးလင်ဟာ ဆီးရောဂါကို သက်သာစေပြီး ရာသီ ဥတုကြောင့် ဖြစ်တဲ့ နှာစေးချောင်းဆိုးခြင်းကို သက်သာစေနိုင်ပါတယ်။

ဟင်းလျာတွေမှာ ထည့်သွင်းအသုံးပြုတဲ့ စပလင်ကို ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုမယ်

ဆီးလမ်းကြောင်းအတွက်တော့ စပါးလင်ကို တစ်နေ့နှစ်ကြိမ်လောက် သောက်ပေးရုံနဲ့ ပျောက်ကင်းစေနိုင်ပါတယ်။ သွေးထဲက ကိုလက်စထရောကို ထိန်းပေးပြီး အဆိပ်အတောက်တွေ မဖြစ်စေဖို့ တားဆီးပေးပါတယ်။ ကင်ဆာဆဲလ်တွေကို သေစေနိုင်ပြီး ကျန်းမာစေတဲ့ ဆဲလ်တွေကိုတော့ မပျက်ဆီးစေပါဘူး။

[Zawgyi]

စပါးလင္လို႔ ေျပာလိုက္တာနဲ႔ မုန္႔ဟင္းခါးကို သတိရမိၾကပါတယ္။ စပါးလင္ကို အဓိက ဟင္းခတ္အေမႊးအႀကိဳင္ အေနနဲ႔ သံုးၾကပါတယ္။ စပါးလင္မွာ ႏွစ္မ်ိဳးရွိၿပီး ျမက္ပင္ အမ်ိဳးအစားထဲမွာ ပါ၀င္ပါတယ္။ စပါးလင္ကို အခုအခါ ေဆး၀ါးအျဖစ္နဲ႔လည္း ထုတ္လုပ္ေနတာေတြ ေတြ႔လာရပါတယ္။

Lemongrass

စပါးလင္ရဲ႕ မူလဇာစ္ျမစ္ကေတာ့ အိႏၵိယလို႔ ဆို္ရမွာ ျဖစ္ၿပီး အခုအခါမွာေတာ့ အာရွတုိက္အႏွံ႔အျပားမွာ ေတြ႔ေနရပါၿပီ။ စပါးလင္ရဲ႕ ပင္စည္ကို ဟင္းခ်ိဳ၊ အသားဟင္းေတြမွာ ေမႊးႀကိဳင္ေစဖို႔ ထည့္၀င္တဲ့ အစားအစာ အျဖစ္ အသံုးျပဳေပမယ့္ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာေတာ့ လက္ဖက္ရည္နဲ႔ တြဲေသာက္ေလ့ ရွိသလို ေဖ်ာ္ရည္ေတာင္ လုပ္ေသာက္ၾကပါတယ္။ စပါးရဲ႕ ေမႊးႀကိဳင္တဲ့ အနံ႔ဟာ လူေတြကို အစာ စားခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေစဖို႔ ကူညီေပးပါတယ္။

စပါးလင္မွာ စီထရစ္ဓာတ္ ပါ၀င္မႈ မ်ားၿပီး ဗီတာမင္ေအလည္း ေပါမ်ားစြာ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဗီတာမင္ စီ၊ ေဖာ့လိစ္အက္ဆစ္၊ မက္ကနီဆီယမ္၊ ဇင့္၊ ေကာ့ပါး၊ သံဓာတ္၊ ပိုတက္ဆီယမ္၊ ေဖာ့ဖရိပ္၊ ကယ္လ္ဆီယမ္၊ မက္ကနိနဲ႔ ဗီတာမင္ ဘီတုိ႔လည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ စပါးလင္မွာ ရွိတဲ့ ေမႊးပ်ံ႔တဲ့ ရနံ႔ေၾကာင့္ အဆီထုတ္ၿပီး ဆပ္ျပာ၊ ေရေမႊးတု႔ိပါ ထုတ္ၾကပါတယ္။ စပါးလင္ရဲ႕အဆီဟာ ေသြးကို လည္ပတ္ေစၿပီး ေလေၾကေစပါတယ္။

စပါးလင္အဆီကို ေခါင္းကိုက္ျခင္း၊ အစာအိမ္နာျခင္း၊ အဆစ္အျမစ္ ကိုက္ခဲျခင္း၊ အေၾကာတက္ျခင္းတို႔မွာ အနံ႔ရူေပးရင္ ျဖစ္ျဖစ္ ခပ္ပါးပါး လိမ္းေပးရင္ျဖစ္ျဖစ္ သက္သာေစပါတယ္။ စပါးလင္ဟာ အစာအိမ္နဲ႔ အူအတြက္ အလုပ္လုပ္ေပးတဲ့ အပင္တစ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူတိုင္းလိုလို ျဖစ္တတ္တဲ့ ၀မ္းနာျခင္း၊ ၀မ္းပြျခင္းနဲ႔ ေလပြျခင္းတို႔ကို မျဖစ္ေအာင္ တားဆီးေပးပါတယ္။ စပါးလင္ဟာ ဆီးေရာဂါကို သက္သာေစၿပီး ရာသီ ဥတုေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုးျခင္းကို သက္သာေစႏုိင္ပါတယ္။

ဟင္းလ်ာေတြမွာ ထည့္သြင္းအသံုးျပဳတဲ့ စပလင္ကို ေဆးအျဖစ္ အသံုးျပဳမယ္

ဆီးလမ္းေၾကာင္းအတြက္ေတာ့ စပါးလင္ကို တစ္ေန႔ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ ေသာက္ေပးရံုနဲ႔ ေပ်ာက္ကင္းေစႏုိင္ပါတယ္။ ေသြးထဲက ကိုလက္စထေရာကို ထိန္းေပးၿပီး အဆိပ္အေတာက္ေတြ မျဖစ္ေစဖို႔ တားဆီးေပးပါတယ္။ ကင္ဆာဆဲလ္ေတြကို ေသေစႏုိင္ၿပီး က်န္းမာေစတဲ့ ဆဲလ္ေတြကိုေတာ့ မပ်က္ဆီးေစပါဘူး။